aaah, dat ene snoepje

SIGARET
Onlangs was er een programma op tv (helaas weet ik niet meer welk programma), waarin een man een sigaret aanbood jonge kinderen. De omstanders werd gevraagd wat ze ervan vonden. Stuk voor stuk vonden ze het belachelijk, moest niet mogen, moest niet kunnen.
Los van de vraag of je van vreemden sowieso iets mag aannemen, vond men dat dit aanzetten is tot ongezond gedrag. In Finland is het aanbieden van een sigaret aan minderjarigen verboden en staat er een boete of zelfs gevangenisstraf op.

IJSJE
Vervolgens bood hij de kinderen een ijsje aan. Weer werd de omstanders gevraagd of dit kon. Ja, een ijsje is lekker, is leuk. De man stond in een geheel ander daglicht. Maar het feit dat suiker net zo ongezond en ziekmakend is als die sigaret is bij het grote publiek nog niet doorgedrongen.

OVERGEWICHT
Van alle kanten proberen we overgewicht, en de daaraan gerelateerde problemen, aan te pakken. We proberen mensen bewust maken dat het een algemeen maatschappelijk probleem is. Maar op de een of andere manier komt de boodschap niet aan. We blijven eten, snoepen, tussendoortjes gebruiken en aanbieden (en ook aannemen). Want aaah, dat ene snoepje maakt toch niet uit? Maar het ene snoepje in de winkel, het koekje dat je gratis krijgt bij je koffie of thee, het snoepje op de zere knie, even naar de Mac na die droevige mededeling. Allemaal bij elkaar een berg vulling zonder voeding. Niet voor je lijf, maar ook niet voor je geest of je prestaties.

DE MEVROUW BIJ DE KASSA
Als ik boodschappen ga doen samen met mijn kleindochter stuit ik steeds op dit probleem. Er wordt haar van alles aangeboden. En men vraagt pas permissie als ‘de wortel al voor haar neus hangt’. In de supermarkt staat naast de kassa aan bakje met snoepjes. Ze weet het inmiddels. De kassamevrouw pakt bij ieder kind het bakje en houd het voor de neus, in dit geval van mijn kleindochter. De mevrouw kijkt mij aan, en vraagt dan: ‘of mag ze geen snoepje?’ Ook mijn kleindochter kijkt me aan. Zeg dan nog eens nee. Leg een kind van vier eens uit, dat dat ene snoepje vele malen in een week tijd vermenigvuldigt wordt. Het snoepje bij de supermarkt, het worstje bij de slager, het broodje bij de bakker en ga zo maar door. Als we alle boodschappen achter elkaar doen heeft ze geen trek meer als we thuiskomen. Ze heeft haar buikje vol met calorieën, calorieën die weinig te maken hebben met echte voeding.

ZOETHOUDERTJE
Het aanbieden van een snoepje of ander eetbaars is net zo schadelijk, is net zo belachelijk als het aanbieden van een sigaret. Maar ja, zelfs in Finland staat hier geen boete op. En onze kinderen zijn anders zo zielig… Ze mogen ook helemaal niks. Dus geef ze nog maar een, letterlijk, zoethoudertje. En laat een ander zich maar buigen over het overgewicht probleem.

snoep

1 reactie op “aaah, dat ene snoepje”

  1. Dag Trudy,

    Mooi geschreven! Het aanbieden van snoep in winkels is tegenwoordig zo normaal dat men opkijkt als het niet gebeurd. Hier irriteer ik mij mateloos aan. Zeker nu ik zelf moeder ben, valt het mij op dat er overal iets aangeboden wordt. Overal moet ik waken voor verkoopsters die mijn kind iets willen geven. Als ik dan aangeef dat ik daar niet aan mee wil doen en dat mijn dochter dat niet krijgt, dan krijg ik steevast de reactie dat ik daar op een gegeven moment toch niet onderuit kan. Dat zullen we dan nog wel zien. Maar voor nu blijf ik mijn best doen om het voor te zijn. Dit is een onderwerp die wel meer aandacht mag krijgen. Geef kinderen dan een kleurplaat of een sticker, dat is toch veel leuker.

    Groet,

    Willeke

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *