compassie

Ik heb mezelf weer eens wat opgelegd: ‘mijn-17-dagen-schrijven-challenge’.

Weer heb ik mezelf beet genomen: ik moet zus, ik moet zo. De druk erop houden.

Maar ik hoef helemaal niet zo streng te zijn voor mezelf.

Schiet ik er iets mee op als ik echt zeventien dagen achtereen een blog schrijf en post? Nee. Wordt ik er een beter mens van? Ook daar is het antwoord: Nee.

 

Daarom heb ik mezelf een spijbelmoment gegund. Zo voelt het tenminste wel.

‘Slechts’ zeven blogs in plaats van de 17 die ik mezelf had opgelegd.

Compassie naar mezelf (zo zei een collega het tegen mij).

Maar ik heb eens opgezocht wat ‘compassie’ nou eigenlijk betekent.

En de meeste encyclopedien of woordenboeken komen met de betekenis: medelijden.

Maar dat is niet wat ik bedoel! Dat is niet wat ik wil: medelijden met mezelf.

 

Ik ben niet zielig, ik ben niet zwak.

Je hoeft met mij geen medelijden te hebben, ook ikzelf niet.

Gelukkig kwam ik ook andere betekenissen tegen:

Begrip en vriendelijkheid tonen. In dit geval naar mezelf.

Ja, dat klopt beter. Of eerlijk gezegd: dit klopt helemaal.

Ik heb wat meer inzichten gekregen, waarom ik zo streng ben voor mezelf.

Door deze inzichten heb ik er meer begrip voor.

En kan ik er vriendelijker, in mijn geval dus makkelijker, mee omgaan.

 

Mijn-17-dagen-schrijven-challenge heb ik dus niet vol gemaakt.

Het voelt nog een beetje nieuw, iets niet afmaken.

Maar ik ben gewoon lief voor mezelf en gun me ook andere hele leuke dingen.

 

En zowaar, dan komen er ook weer heel andere dingen op je pad!

Een nominatie voor “de meest ondernemende vrouw van altena 2015”.

Een telefoonnummer van iemand die wat voor mij kan betekenen.

En andere leuke contacten.

Ik ben blij, en dat is blijkbaar aan de buitenkant te zien.

 

(NB: stemmen voor de nominatie kan nog op ‘Vrouw en Altena’)

be nice

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *