homotoxicologie

HOMOTOXICOLOGIE, de zes fasen van ziek-zijn

Je krijgt niet ‘zomaar’ of ‘ineens’ een (ernstige) ziekte. Het lichaam heeft dan al enige fases doorlopen. Het gaat erom of je de fases hebt herkend, en als je ze herkent kun je er wat mee of aan doen. Hier de fases die doorlopen worden door het lichaam van GEZONDHEID naar ZIEKTE

1 Uitscheidingsfase
In deze eerste fase zou elk lichaam moeten verkeren. Het is namelijk een teken van gezondheid als:
je gaat zweten (en stinken) bij inspanning, en niet als je stil zit!
je af en toe een puistje hebt
je korte hoge koorts kan produceren om daarmee alle binnen gekomen virussen, bacteriën en
parasieten te verbranden.
ook is het een goed teken als je zo af en toe stinkende ontlasting hebt en zurige urine. Het lichaam
scheidt (schijt) uit wat het niet kan gebruiken. Zure urine betekent dat overtollige zuren het
lichaam verlaten.
Je afweerssysteem doet niets anders dan alles wat er binnenkomt via de longen, het maagdarmkanaal
en de huid screenen op giftige stoffen, bacteriën, virussen en parasieten. Dat wat niet goed is voor
het lichaam wordt onschadelijk gemaakt en afgevoerd. Dit gaat gepaard met de bovengenoemde
uitscheidingsreacties.
De grootste interne reiniger in het lichaam is de lever, deze werkt nauw samen met de nieren en het lymfesysteem. Via darmen en blaas worden de meeste gifstoffen en ongenode gasten weer afgevoerd. Ook via longen, neus, mond en huid worden stoffen afgevoerd en uitgescheiden. Het lichaam probeert zichzelf in balans te houden en reinigt wanneer nodig. Hiervoor is veel beweging, goed voedsel, frisse lucht en zingeving voor de inwonende ziel belangrijk. Onze huidige leefstijl leidt ertoe dat ons lichaam letterlijk met een hoop onverwerkt afval zit (analoog aan onze zeeën, lucht en verdere omgeving). Als afvalstoffen te lang in het lichaam blijven zitten komt men in fase 2

2 Ontstekingsfase
De ontstekingsfase wordt gekenmerkt door – hoe kan het anders – ontstekingen. Maar dit zijn dan vooral de ontstekingen die maar blijven door gaan, de zogenaamde ‘low-grade-inflammation’ (laaggradige ontstekingen; deze zijn vaak in het bloed niet te meten). Soms vlammen ze op en dan zijn ze weer een tijdje rustig. Denk aan acné, bronchitis, verspringende gewrichtspijnen, middenoor-ontsteking en zweten zonder beweging. De ontstekingen kosten tamelijk veel energie. In fase 2 heeft het lichaam nog wel voldoende energie en kracht om zichzelf te reinigen. Het beste kun je dit een beetje ondersteunen met sauna, koude en warmte baden, een korte reinigingskuur en goede voeding.

3 Depositiefase
Depositie betekent afzetting en feitelijk betekent het dat de ontstekingen uit de vorige fase onvoldoende zijn opgeruimd. De reststoffen hebben het lichaam niet verlaten, maar mogen niet in het bloed blijven zweven en worden
afgezet op de minst ‘gevaarlijke’ plekken in het lichaam. Dit zijn de botranden, de aanhechtingen van pezen en spieren, het onderhuidse bindweefsel en vetweefsel. Het lichaam ontwikkelt liever een zere knie of desnoods een hernia dan dat er streptokokken in je longweefsel gaan zitten of erger, richting hartspier wandelen. Klachten in fase 3 kunnen zijn: chronisch opgezette lymfeklieren (chronisch betekent langer dan 2 weken), galblaas- en nierstenen, PMS, pigmentatie-vlekken, maar ook het vasthouden van meer vetweefsel om meer afvalstoffen te kunnen opslaan. Daarom is het verstandig om bij afvallen ook altijd te ontgiften en te draineren om de vrijkomende afvalstoffen goed te kunnen afvoeren. In fase 3 is het lichaam al niet meer bestand tegen de hoeveelheid afvalstoffen, en barrieres gaan lekken (lekkende darm, lekkende hersenbarriere).

4 Impregnatie fase
impregneren betekent dat de ziekte zich dieper in de cel gaat begeven in plaats van dat het via de lichaamsvochten naar buiten wordt gebracht. De cel wordt als het ware vergiftigd. Denk aan klachten als reumatoïde artritis, migraine, poliepen en vleesbomen, astma, maagzweren, schildklier problemen, insuline resistentie en alle beginnende auto-immuun ziekten. Het beste zou zijn als je fase 4 kunt voorkomen door te reageren op de signalen van fase 1 t/m 3. Vanaf fase 4 hebben we te maken met serieuze aandoeningen waar echt
iets aan moet worden gedaan. Vanaf fase 4 wordt het minder makkelijk om tot genezing te komen. Soms lijkt het in periodes heel goed met de persoon te gaan. Hij heeft nergens last van. Schijnbaar loopt alles goed, echter onder de oppervlakte voltrekt zich het proces. Er treden vage klachten op, velen slagen erin nog lange tijd een normaal leven te leiden. De vage klachten kunnen zich op zeer diverse manieren uiten: moeheid neemt toe, slapen wordt minder, geheugen gaat achteruit, ogen gaan achteruit enz. Een gebrek aan goede voedingsstoffen zoals vetzuren, proteïnes en enzymen maakt het voor het lichaam nog moeilijker.

5 Degeneratie fase
In deze fase raakt het lichaam verder ontwricht en men raakt verder in de knoop. Men kan geen afdoende verklaring meer vinden waarom men de klacht heeft, waardoor het gevoel en zelfvertrouwen achteruit gaat. We hebben nu te maken met “echte” ziektes als Alzheimer en Parkinson, diabetes, AIDS, COPD, osteoporose, spieratrofie en hartaanvallen. Soms direct dodelijk, soms krijgt u nog een kans om zaken weer op de rit te zetten.

6 Dedifferentiatie of tumor fase
De grens tussen fase 5 en 6 is geen absolute grens, dit gaat geleidelijk. De laatste fase is de fase waarin het afweersysteem nog alles op alles probeert te zetten om te redden wat er te redden valt. Wat belangrijk hierbij is dat je nooit de moed hoeft op te geven. Elke ziekte is omkeerbaar maar de inspanning die daarvoor geleverd moet worden is wel een stuk groter dan in de voorgaande fasen.
Wat regelmatig gebeurt is dat mensen blijven ontkennen, zodat de klachten gebagatelliseerd dan wel gerechtvaardigd worden. Voor het oog lijkt het dan alsof er niets aan de hand is, maar ondertussen is er veelvuldig lijden, pijn en chronische vermoeidheid. De hoeveelheid gifstoffen is zo hoog dat het uit het bindweefsel weer terug in het bloed komt en
bij de organen komt te zitten. Een hartaanval wordt nogal eens veroorzaakt doordat een bacterie of virus in de bloedbaan terecht komt. De lever is te laat met deze eruit te filteren en het virus of bacterie komt op de hartspier terecht en ontregelt de werking ervan. Het gevolg laat zich raden. Of er schiet een verdikking van de ader wand los en komt terecht in het haarvaten netwerk van het hoofd met als gevolg een CVA. Het
mag duidelijk zijn dat deze klachten een voorgeschiedenis van jaren hebben. Het is een feit dat je nooit ‘zomaar plotseling’ in fase 5 of 6 belandt.

immuunsysteem

Geef een reactie

Your email address will not be published.