JALOERS

Blogs en artikeltjes lezen is een leuke bezigheid. Menig collega of blogger maakt er echt wat moois van. Zeker in de huidige periode en situatie kunnen vele schrijvers (veel mensen die kleine stukjes schrijven vinden zichzelf geen schrijver) het heel mooi verwoorden.  

trudy vlot schrijven

Een genot om te lezen. Vaak heel filosofisch. Zodanig dat ik er jaloers van word. Zo zou ik ook wel willen schrijven. Maar ik ben niet zo filosofisch, volgens mijn eigen standaarden. Hoe een ander daar over denkt weet ik eigenlijk niet, dat heb ik jou en anderen nooit gevraagd. Ik ben meer een pragmaticus. Doelgericht, kort-maar-krachtig en no-nonsense. Ik schrijf zoals ik praat.

Al die mooi geschreven stukjes hebben me een tijdlang weerhouden om te schrijven. Maar waarom? Omdat ik jaloers ben? Omdat ik beter of anders zou willen en kunnen schrijven? Nee, ik heb besloten dat mijn ‘eigen’ manier van schrijven mij het beste past. En ik vind het leuk, dus ik heb het bloggen weer opgestart, op mijn manier.

Zo zijn er ook bepaalde woorden die ik niet gebruik. Terwijl ze wel heel mooi zijn, of mooi klinken. Op dit moment komt het woord ‘surrealistisch’ regelmatig voorbij. Ik vind het een prachtig woord, maar ik zou het zelf niet, of in ieder geval niet snel, gebruiken. Onwerkelijk heeft voor mij dezelfde betekenis en komt in mijn spraakgebruik spontaan voor. Daarom ook in mijn geschreven teksten. Over het woord surrealistisch moet ik teveel nadenken. En dan is het moment waarover ik het wilde hebben alweer voorbij. Want zo gaat dat met woorden, ze gaan langzamer dan de situatie. Dat geldt voor woorden die gesproken worden, maar nog meer voor woorden die geschreven worden (en worden geschreven om later te worden gelezen). Woorden zijn te traag. Zoals Ruud Knaapen het verwoord: ‘voor de woorden is het al gebeurd’. Daarom snap ik wel dat mensen liever filmpjes kijken dan dat ze lezen. Over het lezen van een stuk(je) doe je veel langer. Aan de andere kant is dat ook weer het nadeel van de huidige tijd. Door de vele filmpjes en de weinige teksten krijgen we veel te veel informatie binnen. Dus voor mij is de kracht van woorden en lezen dat ze ons kunnen vertragen, terug kunnen brengen naar een leven dat in een menswaardig bij te houden tempo verloopt. In plaats van de rat-race waar we de laatste jaren mee doende waren. Ik hoop dat dat het positieve resultaat is van de huidige situatie:  meer gaan lezen en vertragen naar een sociaal en menswaardig samenzijn.

Want ook tijdens lezen kun je samenzijn. Misschien nog wel meer dan wanneer je samen achter (of voor) de televisie zit. Een ander voordeel van lezen (en van schrijven) is de stilte. Heerlijk, gewoon een uur (of langer of korter) geen geluid. Stil.

Zo, de ergste jaloezie is over. Af en toe als ik weer een mooi stukje lees zal het wel weer oppoppen. Maar voor nu kan ik twee woorden van de challenge die op dit moment rondgaat gebruiken. De challenge vraagt om een positief woord te noemen met de beginletter van je naam. De twee woorden die ik nu voor mezelf kan bedenken zijn ‘trots’, dat ik weer aan het schrijven ben. En ‘tevreden’, dat ik weer terug kom bij mezelf. Het is goed zoals het is. Of nog korter: het is.

1 reactie op “JALOERS”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *