nieuw leven en de dood

Op 17 juli werden we opgeschrikt door de ramp met de MH17, 298 doden. Op dezelfde dag was ik ’s morgens in de wei en kwam een van onze kippen tevoorschijn met 7 kuikens. Toen wist ik nog niks van de ramp, ik was heel blij met de kip en haar kroost. Alle nieuw leven is ‘schattig’.  Er zat toen nog meer nieuw leven aan te komen. Een van de merries groeide en groeide maar.

Bij de slachtoffers van de ramp waren voor mij geen bekenden. Je leeft dan wel mee, maar meer van een afstand, minder intens. Voor mij was het nieuwe leven meer actueel. Met de herinnering dat nieuw leven en de dood heel dicht bij elkaar liggen. Vorig jaar is namelijk Shimani tijdens de bevalling van haar veulen doodgegaan, haar veulen ook.

shimani
shimani

NATUURLIJK
We hebben een natuurlijke kudde. Dit houdt in dat onze kudde bestaat uit 3 merries en een hengst. Wat er in de loop van een jaar tussen hen afspeelt daar ben ik niet altijd bij. Dus op het moment dat een van de merries een buik kreeg zo dik dat het niet van het gras kon komen, wisten we dat ze ‘het’ had gedaan.
Het nadeel is dan alleen, wanneer hebben ze ‘het’ gedaan? Als je dat niet weet, weet je ook niet wanneer het veulen komt.

Dus vanaf het moment dat ze echt een dikke buik had ging ik meerdere keren per nacht bij haar kijken. En ook overdag natuurlijk, maar overdag heeft dat voor mij niet zoveel consequenties. Ik heb mijn nachtrust echt nodig. En als die een of meerdere keren verstoord wordt door de wekker en een ritje naar de wei, dan kan ik me iets leukers verzinnen.

OP REIS
In dezelfde periode moesten we ook nog naar het buitenland voor enkele dagen. Wat doe je dan? Vragen of iemand anders naar onze wei komt? We hebben besloten om haar maar naar een andere paardenliefhebber en kenner te brengen. En hoopten natuurlijk dat ze zou wachten tot wij weer terug waren. Dit heeft ze ook gedaan. Maar dat hield in dat ik bij terugkomst weer  iedere nacht mijn ritjes maakte.

LATER
Een week later was het ’s avonds heel laat geworden. Voor het naar bed gaan nog even kijken. Niks aan de hand, geen enkel voorteken. Mijn wekker maar een half uur later gezet. En verdorie….
kom ik in de wei en het veulen krabbelt net overeind! Jammer dat ik er niet bij was. Blij dat alles goed gegaan is.

Moeder en kind maken het goed. De kleine, Shiama, is volledig in de kudde opgenomen, het hoort gewoon zo. Zonder inmenging van mensen, van mij.

shiama en savannah
shiama en savannah

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *