paard in het donker

Het is heerlijk weer, fris met een zonnetje erbij. Op zo’n dag wil ik naar buiten en doe dat ook. Klusjes die door de werkweek zijn blijven liggen. Die klusjes zijn natuurlijk ook gewoon werk. Hangt er maar vanaf wat je onder werk verstaat.

PAARD OP STRAAT
Ik heb geschoffeld, geveegd, geschept, gekruid. Ja hoe schrijf je dag eigenlijk? In ieder geval, ik heb heel veel kruiwagens takken, bladeren en mest gereden. En daar wordt je moe van. Moe en voldaan ga ik naar binnen om daar verder na te genieten. Even een avondje ‘niks’ meer. De dag was weer eens te kort om alles te doen wat ik zou willen doen. Wordt er ineens op de ruiten geklopt. Waarom kloppen ze op het raam, we hebben toch een bel? De bel blijkt het niet te doen. “Kom, kom…, je paarden lopen op straat!” Ik loop snel naar de achterdeur en schiet in m’n slof. Op zo’n moment is het niet handig om uit je slof te schieten.

EEN FOUT IS MENSELIJK
Zou ik dan in alle rust toch vergeten zijn om de hekken te sluiten? Waar vind ik zo snel een touw? Mijn paarden dragen nooit een halster, dus als ze op straat lopen moet ik snel iets anders verzinnen. Ik kan het me niet voorstellen, maar iedere fout is menselijk.

TIJD VOOR ACTIE
Eenmaal buiten blijken het andere paarden te zijn. Maar van wie zijn ze dan wel? Alle huizen waar ze paarden hebben flitsen door m’n hoofd. En op een donkere straat horen ze niet, dus ga ik toch maar even kijken. Na drie huizen en buiten adem heb ik de rechtmatige eigenaar opgespoord.  De eigenaar sputtert nog een beetje ‘dat kan niet, het hek is altijd dicht’. Dit soort reacties schieten bij mij in het verkeerde keelgat. Er kan met een dier altijd wel wat gebeuren. Ga dan jezelf niet direct verdedigen. Op zo’n moment is het tijd voor actie in plaats van discussie. Denk aan het belang van het dier, paarden in dit geval. Ze moeten van de donkere straat af. Er is al een stel dronkenlappen in volle vaart voorbij gereden. Honderd meter verderop, in de richting waar de jongens luidruchtig vandaan komen, staat al iemand te zwaaien. Dit veroorzaakt nog meer lawaai en baldadigheid. Hun tempo wordt er niet minder om. Ook ik zwaai heftig met m’n armen, het mag niet baten. Mensen hebben geen idee (meer) dat een dier anders reageert dan een fiets. Gelukkig waren de paarden bij iemand de tuin in gelopen.

VOLDAAN
En je hebt er slimme paarden bij, die kunnen zelf allerlei trucjes verzinnen. En dat is meestal onevenredig met het formaat. Ook nu blijkt dat maar weer. Het zijn twee grote paarden, in de tuin van de buurman lopen ze naar de achterste uithoek. Dit is voor hen richting huis. Daar is het terrein afgezet en dus stoppen ze maar. De afzetting is maar 25 cm hoog. Ze kunnen er makkelijk overheen stappen. Ze doen het niet. Voor de eigenaar wel prettig, hoeft ie niet te vangen. Ze wachten gewoon om in het donker weer terug te mogen naar huis. Het gras bij de buren was niet zo groen als ze dachten. Zo, weer een klusje geklaard. Nogmaals voldaan loop ik naar huis. Het begint te spetteren, het mooie weer is voorbij.

korzaon en nikki6 - Copy

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *