puur eten: zielig he?

Voeding hoort zo puur mogelijk te zijn. Zonder gedoe, zonder ingredienten waar je de naam niet eens van kunt uitspreken. Wanneer weet je of iets puur is? Als een product verkocht wordt met een predicaat: biologisch, ecologisch. Dan mag je ervan uitgaan dat het een eerlijk product is. Maar zeker weten doe je het nooit.

De enige manier om het zeker te weten, is je eigen voeding produceren. Een eigen groentetuintje, wat bessenstruiken en fruitbomen. Een paar kippen voor die kakelverse eieren. Maar wat doe je als je omnivoor bent? Waar haal je dan je stukje vlees of vis vandaan? Ook dat kun je zelf produceren. Je voedt het dier goed, je weet precies wat ie te eten krijgt en geeft ‘m de ruimte. Je weet ook of ie ooit ziek is geweest of niet en daar medicatie voor heeft moeten gebruiken. En je kunt het dier ook nog vertroetelen en een naam geven. Dat doe je bij een krop sla meestal niet…

Maar of het zo handig is om je dier wat je hebt voor consumptie een naam te geven? Want als ie voor consumptie is zal ie toch een keer geslacht moeten worden. En dat wordt met een dier waar je een band mee hebt opgebouwd steeds lastiger.

Ik weet uit eigen ervaring dat het makkelijker is om een venkel de kop om te draaien dan een kip. En toch doe ik het. Ik kan ook mijn kop in het zand steken en een kipfiletje in cellofaan verpakt bij de biologische slager kopen. Als ik vertel dat  ik zelf weleens een kip of haan slacht dan is men verbaasd: doe jij dat zelf? Durf jij dat? Dat is toch zielig?

Is het zieliger dat mijn kip geslacht wordt dan die van de boer een kilometer verderop? Ik weet dat ik goed gezorgd heb voor mijn kip, dat ie een goed leven heeft gehad. Wel een kort leven, te kort voor de principiele vegetarier. Zover wil ik niet gaan. Ik schaar mezelf onder de flexitariers. Niet iedere dag vlees of vis. Maar regelmatig wel een stukje vlees of vis vind ik lekker. En ik ben van mening dat we dat ook nodig hebben. En dan gaat er niets boven echt eerlijk puur vlees. Bijvoorbeeld van die eigen kip. Het vlees is heerlijk, en heeft een prachtige kleur: roze. Geen enkele kip of haan heeft bij ons bleek vlees. Omdat ze vrij hebben kunnen bewegen: enkele hectares om te scharrelen, ongeveer duizend vierkante meter per kip. Bomen waar ze in vliegen als ze gaan slapen. Want wat veel mensen niet weten: kippen zijn eigenlijk bosdieren. Veel kippen worden gekortwiekt. En in het gunstigste geval zitten er ‘maar’ 6 kippen op een vierkante meter. Eigenlijk heb je dan een gehandicapte kip. Dat is pas zielig.

echte ecologische buiten vrije uitloop scharrelkippen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *